بررسی معماری و امنیت در شبکه های بی سیم

مطالب دیگر:
🔍نقشه مدل رقومی ارتفاعی (DEM) شهرستان پاکدشت (واقع در استان تهران)🔍نقشه مدل رقومی ارتفاعی (DEM) شهرستان ری (واقع در استان تهران)🔍نقشه مدل رقومی ارتفاعی (DEM) شهرستان رباط کریم (واقع در استان تهران)🔍نقشه مدل رقومی ارتفاعی (DEM) شهرستان شهریار (واقع در استان تهران)🔍نقشه مدل رقومی ارتفاعی (DEM) شهرستان شمیرانات (واقع در استان تهران)🔍نقشه مدل رقومی ارتفاعی (DEM) شهرستان تهران (واقع در استان تهران)🔍نقشه مدل رقومی ارتفاعی (DEM) شهرستان ورامین (واقع در استان تهران)🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان اردبیل🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان البرز🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان چهارمحال و بختیاری🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان آذربایجان شرقی🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان بوشهر🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان آذربایجان غربی🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان اصفهان🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان فارس🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان قزوین🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان قم🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان گیلان🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان گلستان🔍شیپ فایل محدوده سیاسی استان همدان
بررسی معماری و امنیت در شبکه های بی سیم|30018170|loy
جوینده گرامی در این پست شما فایل با عنوان بررسی معماری و امنیت در شبکه های بی سیم را مشاهده می نمایید.

فرمت فایل: word

تعداد صفحات: 58

براي شبكه هائي با فواصل زياد همچون بين شهرها يا كشورها بكار مي روداين ارتباط از طريق آنتن ها ي بي سيم يا ماهواره صورت مي پذيرد .

Wimax استاندارد جديد شبكه هاي بي سيم.

استاندارد جديد WIMax براي شبكه هاي شهري بي سيم ، بازار دستيابي به اينترنت رامتحول خواهدكرد. امروزه يافتن و خريدن يك كامپيوتر كيفي مجهز به تراشه Wi Fi نباشد، كاري دشوار است، دكمه اي كه به كاربران كامپيوترهاي همراه اجازه دستيابي به اينترنت ر فارغ از مكاني كه كاربردر آن حضور دارد مي دهد. بدين ترتيب از اتاق غذاخوري ، اتاق نشيمن و يا كافي شاپ مي توان به اينترنت وصل شد. عموم مردم به WI Fi به عنوان يك ايستگاه مركزي كاري كه مي تواند ارتباط را بين چندين كاربر به طور يكسان به اشتراك بگذارد علاقمندند. البته با اين محدوديت كه فاصله كاربرانبران براي محيط داخلي ( indoor) كمتراز100متر و براي محيط خارجي (outdoor) كمتر از 400 متر باشد.

اما استاندارد جديدي معرفي شده است كه عملا توانايي Wi Fi را زير سوال برده است . اين استاندارد معروف به WiMax مي باشد كه باعث ايجاد ارتباطات بي سيم اينترنتي با پهناي باند بالا با سرعتي نزديك به Wi Fi به محدو ديت هاي آن را هم ندارد يعني تا فواصل بالاي حدود 50 كيلومتر را هم پشتيباني مي كند.

شبكه هاي شهري بي سيم با سرعت هاي پهناي باند بالا چندان جديد نيستند، اما تجهيزات خاص باند پهن عمدتا گران قيمت هستند. در حال حاضر شركت ها به تدريج در حال رسيدن به توافق هايي بر روي جزييات استاندارد WiMax هستند كه اين منجر به كاهش قيمت اين تجهيزات خواهدشد.

توافقات صنعتي روي جزيياتي نظير اين كه چگونه سيگنال هاي WiMax را رمز گشايي كنيم تا فركانس هايي را ايجاد كنيم كه قابل استفاده باشند و چگونه امكان برقراري ارتباط چندين كاربر تا دستيابي به آن فركانس ها را فراهم كنيم ، سر انجام به شركت هايي نظير اينتل اجازه خواهد داد تا تراشه كه حاوي قابليت WiMax براي استفاده درتجهيزات بي سيم با پهناي باند بالا هستند را بسازند .

و در نهايت انتظار مي رود كه قيمت receiver به حدود 50 تا 100 دلار يعني چيزي حدود قيمت DSL ها يا مودم هاي كابلي امروزي برسد و اين يعني ميليون ها نفر از كاربران بالاخره مي توانند از سرويس هاي رايج اينترنت استفاده كندو به آساني از طريق آنتن هاي نصب شده روي بام از هرگوشه شهر به اينترنت وصل شوند.

اگر چه ظهور اوليه WiMax در حوزه هاي عمومي بوده است. اما با ظهور تدريجي تجهيزات و استانداردها، شاهد موج جديدي از صنايع كوچك و متوسط بي سيم خواهيم بود كه ديگر خطوط گران قيمت T1/E1 نيستندو ايستگاه هاي كاري همچنين مي توانند خدمات خود را در مكان هايي بدون خطوط تلفن هم ارايه دهند و اين يعني دستيابي پر سرعت به اينترنت در نواحي دور افتاده اي كه غالبا هيچ تجهيزات ارتباطي ندارند.

WiMax كه مخفف Woldwide Interoperability for Microware Access مي باشد،كمي فراتر از يك ليست طولاني از مشخصات تكميلي و تخصصي كه نمايشگر تجهيزات بي سيم كارخانه هاي مختلف كه مي توانند با سرعت هاي زياد با هم كار كند، است . اين استاندارد با نام IEEE 802.16 نيز شناخته مي شود كه از سال 1990 كاربرد آن شروع شده است و نقطه مقابل فناوري هاي اينترنت يا Wi Fi بوده است. يك واحد انتقال دهنده WiMax مي تواند صوت ، تصوير و سيگنال هاي اطلاعاتي را در طول فواصل بالاي 50 كيلومتر (با رعايت خط ديد مستقيم) وبا سرعتي در حدود 70 مگابيت در ثانيه (يعني سرعتي براي دستيابي 60 شركت با سرعت خطوط T1 يا صدها كاربر خانگي با سرعت DSL كفايت مي كند) انتقال دهد.

اعلان شركت اينتل (درژانويه 2004) كه موضوع اصلي اش در رابطه با WiMax بود باعث رونق يافتن سريع اين فناوري توسعه اين استاندارد شد.

شركت سازنده Centrino قبلا طي يك ابتكار تراشه هاي Wi Fi را درون كامپيوتر هاي كيفي قرارداده بود. اسكات ريچارد سون مدير گروه بي سيم باند پهن شركت اينتل در اين رابطه گفت :« ما به دنبال اين بوديم كه آيا مي توان همه شهرها را با Wi Fi تحت پوشش اينترنتي قرارداد يا خير و اين كه شايد پوشش اينترنتي دادن يك شهر با تكنولوژي Wi Fi كار ساده اي باشد اما مشكل از اين قرار است كه مديريت اين شبكه بسيار بسيار سخت مي شد كه و در ضمن Wi Fi بسيار هم محدود عمل مي كرد.

ريچارد سون مي افزايد: ما متوجه شديم كه Wi Fi نيازمند اين است كه فراتر از يك تكنولوژي حامل رفتار كند و در ضمن از طيف وسيعي از توانايي ها هم بهره مند شود.